افول دیدگانت به قلم زهرا رمضانی (هور)
پارت سی و یک :
در را که گشود، آصف را دید که با نگاهی پر از نگرانی و دلسوزی به او مینگرد. تلاش کرد لبخندی بر لب بیاورد، اما لبخندش همچون پرندهای زخمی در قفس دلش گرفتار ماند و نتوانست پرواز کند.
آصف با نگاهی عمیق و پر از سوال، به صورت قرمز و چشمانی که کاسهای خون شده بود، نگریست. نم اشک که بر صورت یاسمین نشسته بود. دلش برای او سوخت و با صدایی نرم و محبتآمیز پرسید:
«خوبین زنداداش؟»
یاسمی
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

زهرا رمضانی | نویسنده رمان
😂🤦 بالاخره درست گفتی اسممو
۱۱ ماه پیشلیلی
1آره بلاخره یاد گرفتم😆😂
۱۱ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
خداروشکر دیگه داشتم نگران میشدم 🤣
۱۱ ماه پیشلیلی
1چی شد یه دفه آب روغن قاطی کردن این ۲تا 😄زیبا بود ممنون فاطمه خانوم❤️❤️❤️
۱۱ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
دیگه گاهی آب و روغن قاطی کردن لازمه
۱۱ ماه پیشآمنه
1بانو اینها که عین موش وگربه شدن توی ذات انسانهای سالم هست که اگه دچار بیماری یا اتفاقی شوند رفتاری میکنند که می خواهند کسی متوجه نقص یا بیماری نشوند که باعث شکست آنها شده درکش خیلی هم سخت نیست پارت عالی
۱۲ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
موش و گربه بالاخره یه روز هم دوست شدن اینام روش
۱۲ ماه پیشسوگند
2عالی بود بانو جان یه پارت هدیه نمیدی به ما رومان زیبای نوشتید محشره
۱۲ ماه پیش
زهرا رمضانی | نویسنده رمان
جمعه پارت هدیه میذارم 🙂
۱۲ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

لیلی
1ببخشید زهراخانوم منم قاطی کردم که🤣🤣🤣